Άλλες λεπτομέρειες; Δεν έχω μια άλλη ιστορία τόσο διασκεδαστική όσο αυτήν... Είναι η οδοντογιατρός μου μόνο εδώ και δώδεκα μήνες, περίπου.
Λοιπόν, τον περασμένο Ιούλιο, η οδοντογιατρός αφαίρεσε ένα από τα δόντια μου. Πρότεινε ότι θα ούρλιαζα δυνατά, να δώσω στους πελάτους που περίμεναν στην αίθουσα μια τρομάρα. Δεν το έκανα! Και μετά δύο 'βδομάδες, ξαναπήγα εκεί και της είπα ότι το στόμα μου είχε πόνο ακόμα. Μου απάντησε, με ένα χαμόγελο: "Μα φυσικά! Ήταν ένα πολύ μεγάλο δόντι. Η ζημία στο σαγόνι σου θα ήταν σχεδόν η ίδια αν είχα το σπάσει. Θα έχεις πόνο για έξι με οχτώ 'βδομάδες. Αγόρασε ασπιρίνες!"
"Ευχαριστώ πάρα πολύ", είπα, και πήγα αμέσως στο φαρμακείο...
Το άλλο ανέκδοτό σου τώρα, παρακαλώ...
Σάιμον.
Έτσι είναι η ζωή!
<Πρότεινε ότι θα ούρλιαζα δυνατά, να δώσω στους πελάτους που περίμεναν στην αίθουσα μια τρομάρα. Δεν το έκανα!>
Είσαι γενναίο παιδί.
<Το άλλο ανέκδοτό σου τώρα, παρακαλώ...>
Έπειτα από μερικά ανέκδοτα θα σου βάλω τεστ να δω τι θυμάσαι.
Πάει η μαμά και ο μικρός Γιαννάκης στον οδοντίατρο. Καθώς τον εξέταζε ο γιατρός, λέει η μαμά:
- Άνοιξε, Γιαννάκη μου, το στόμα σου να σε εξετάσει ο γιατρός.
Τίποτα ο Γιαννάκης. Η μαμά συνεχίζει:
- Άνοιξε, Γιαννάκη μου, το στόμα σου να βγάλει ο γιατρός τα δάχτυλά του από μέσα.
Only after you've put this joke into practice with your dentist can you comprehend it.
"Στους πελάτους"..."στους πελάτες"...
Το μυαλό μου!
Σάιμον.
Έτσι είναι η ζωή!